Puszczyk uralski


Strix uralensis







Sytuacja w Polsce

Występowaniem ograniczony do Polski pd-wsch. W ostatnich latach obserwuje się ekspansję na nowe, przyległe tereny.


Sytuacja w Małopolsce

Miejscami, szczególnie w niektórych partiach Beskidów, najpospolitsza sowa.


Środowisko

Prześwietlone, wysokopienne lasy różnego typu, na tyle bogate, aby ptak mogły wyżywić się w terytorium w ciągu całego roku.


Pokarm

Bardzo zróżnicowany. Głównie drobne gryzonie, ale też płazy, gady, ptaki.


Gniazdo

W lasach zbliżonych do pierwotnych chętnie obszerne dziuple i szczyty złamanych pni. Obecnie coraz częściej opuszczone gniazda dużych gatunków ptaków oraz budki lęgowe i platformy.


Biologia lęgowa

Jaja 1-6 (3-4) składa w III lub IV. Wysiaduje samica, samiec dostarcza pokarm i chroni lęg. Wysiaduje ok. 28 dni. Młode opuszczają gniazdo po miesiącu.


Wędrówki

Gatunek osiadły. Jedno terytorium utrzymuje przez wiele lat.


Status ochronny

Gatunek wymieniony w Dyrektywie Ptasiej i Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt. Specjalne zabiegi ochronne pożądane są w lasach poddanych intensywnej gospodarce leśnej.


Ciekawostki

W ramach konkurencji wypiera mniejsze gatunki sów, szczególnie puszczyka zwyczajnego, uszatkę i włochatkę.


Literatura

  1. Cramp S. i Simmons K. (ed.) 1980. The Birds of the Western Palearctic. Vol. II. OUP. Oxford. UK.
  2. Mikusek R. (red.) 2005. Metody Badań i Ochrony Sów. Wyd. FWIE. Kraków.
  3. Czuchnowski R. 2009. Puszczyk uralski Strix uralensis. W: Chylarecki P., Sikora A., Cenian Z. Monitoring Ptaków Lęgowych. Poradnik metodyczny dotyczący gatunków chronionych Dyrektywą Ptasią; GIOŚ, ss. 459-466. Warszawa.



2005 - 2017 © Fundacja Wspierania Inicjatyw Ekologicznych.

Kopiowanie, modyfikowanie, wykorzystywanie i dystrybucja treści, zdjęć i rysunków zawartych na stronach serwisu "www.ptakikarpat.eco.pl"
dozwolona wyłącznie za zgodą Fundacji i autorów zdjęć oraz rysunków.